Voor 5 euro kocht ik een best wel aardige trui. De print erop echter.... niet mijn favoriet.
Aan de slag dus :)
Eerst maakte ik een tekening, die nam ik over op vlisofix, dat ging op de stofjes, die stofjes gingen op de basis en het hele spul ging op de trui!
Tip: De afbeelding komt in spiegelbeeld uiteindelijk op je trui. Dat is met een eekhoorn geen punt, met letters is dat een ander verhaal.
De eekhoorn in de sneeuw.
Posts tonen met het label kinderen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kinderen. Alle posts tonen
zondag 9 december 2012
zondag 28 oktober 2012
Oude heren broek + Ikea lap = dreumestuinbroek
Voor de tuinbroek gebruikte ik dit patroon van Minikrea.
Een simpel duidelijk patroon, waarbij je nog heel veel kanten op kan.
Ik gebruikte voor de buitenkant van de broek donkerblauwe ribstof (de oude heren pantalon uit de euro winkel) en voor de binnenkant gebruikte ik Ikea bomenstof.
Het patroon paste echt net uit de broek, ik hield enkel de tailleband over.
De applicatie uit de bomenstof met strijkvogeltjes van de hema maakte het af. O ja ook nog een paspelbandje onderaan de broekspijp.
Daar is dan de tuinbroek!
Op een haar na is de broek af, nog enkel twee knoopsgaten en de knopen. Nu even duimen dat hij mooi staat bij Christoffer.
Een simpel duidelijk patroon, waarbij je nog heel veel kanten op kan.
Ik gebruikte voor de buitenkant van de broek donkerblauwe ribstof (de oude heren pantalon uit de euro winkel) en voor de binnenkant gebruikte ik Ikea bomenstof.
Het patroon paste echt net uit de broek, ik hield enkel de tailleband over.
De applicatie uit de bomenstof met strijkvogeltjes van de hema maakte het af. O ja ook nog een paspelbandje onderaan de broekspijp.
Daar is dan de tuinbroek!
Op een haar na is de broek af, nog enkel twee knoopsgaten en de knopen. Nu even duimen dat hij mooi staat bij Christoffer.
Labels:
DIY,
kinderen,
paspel,
recykleren,
veranderen,
zelf maken
zondag 5 augustus 2012
Ruimte voor kinderen
Wat is er mooier dan een vies kind. Een kind dat contact maakt met de natuur.
In het boek " ruimte voor kinderen" van Henning Köhler las ik de volgende alinea (pag.10) die mij als leerkracht en ouder zeker stof tot nadenken gaf:
" Neem bijvoorbeeld een tien jarige jongen, die door het klaslokaal rent en schreeuwt, met krijtjes gooit, stoelen omgooit en nog geen vijf minuten stil kan zitten. Zo'n jongen noemt men tegenwoordig hyperactief. Men zal hem naar een psycholoog sturen die hem voor zijn opvallende gedrag zal behandelen.
Stel je nu dezelfde jongen voor in een bos, schreeuwend, rennend en met takken en stukken hout gooien, in bomen klimmend. Niemand zal het in zijn hoofd halen deze jongen gedragsgestoord te noemen. In een elimentaire omgeving is die wildheid op zijn plaats en zal voor de onbevangen toeschouwer als volledig gezond overkomen. Pas een bepaalde, niet aan de kinderlijke natuur aangepaste, omgeving zorgt er voor dat het gedrag van deze jongen opmerkelijk wordt."
Naar buiten, naar buiten, naar buiten met de kindjes en heerlijk vies worden.
Met mijn jongens bij De Boswerf in Zeist maakte een vader mij attent op een lijst van dingen die je voor je 12e gedaan moet hebben. Een Britse natuurorganisatie heeft deze lijst van dingen, die je vooral buiten moet doen, bedacht. Kinderen komen steeds minder met de natuur in aanraking.
Als je dit plaatje ziet is het gelijk duidelijk hoe deze vader op de natuurlijst kwam ;)
Wij zijn al goed op weg met deze lijst en de jongens zijn bijna 1 en bijna 3!
Op naar het volgende vinkje......
Ikzelf ben de 12 ruim gepasseerd, toch voel ik ook dat het wroeten in de aarde rust brengt in het hoofd.
En zeg nou zelf zo'n tuin is toch genieten.
In het boek " ruimte voor kinderen" van Henning Köhler las ik de volgende alinea (pag.10) die mij als leerkracht en ouder zeker stof tot nadenken gaf:
" Neem bijvoorbeeld een tien jarige jongen, die door het klaslokaal rent en schreeuwt, met krijtjes gooit, stoelen omgooit en nog geen vijf minuten stil kan zitten. Zo'n jongen noemt men tegenwoordig hyperactief. Men zal hem naar een psycholoog sturen die hem voor zijn opvallende gedrag zal behandelen.
Stel je nu dezelfde jongen voor in een bos, schreeuwend, rennend en met takken en stukken hout gooien, in bomen klimmend. Niemand zal het in zijn hoofd halen deze jongen gedragsgestoord te noemen. In een elimentaire omgeving is die wildheid op zijn plaats en zal voor de onbevangen toeschouwer als volledig gezond overkomen. Pas een bepaalde, niet aan de kinderlijke natuur aangepaste, omgeving zorgt er voor dat het gedrag van deze jongen opmerkelijk wordt."
Naar buiten, naar buiten, naar buiten met de kindjes en heerlijk vies worden.
Met mijn jongens bij De Boswerf in Zeist maakte een vader mij attent op een lijst van dingen die je voor je 12e gedaan moet hebben. Een Britse natuurorganisatie heeft deze lijst van dingen, die je vooral buiten moet doen, bedacht. Kinderen komen steeds minder met de natuur in aanraking.
Als je dit plaatje ziet is het gelijk duidelijk hoe deze vader op de natuurlijst kwam ;)
Wij zijn al goed op weg met deze lijst en de jongens zijn bijna 1 en bijna 3!
Op naar het volgende vinkje......
Ikzelf ben de 12 ruim gepasseerd, toch voel ik ook dat het wroeten in de aarde rust brengt in het hoofd.
En zeg nou zelf zo'n tuin is toch genieten.
Abonneren op:
Posts (Atom)